Le poesie di Mario Sanna

mercoledì 15 ottobre 2008 di exeo

Mario Sanna esordisce come poeta nelle pubblicazioni scolastiche che si stampavano negli anni dei suoi studi magistrali. Inizia scrivendo in lingua italiana e solo successivamente, alla fine degli anni ’50 del secolo scorso, durante il periodo nel quale era emigrato a Lyon (Francia), si riappropria del sardo, sua lingua materna.

Agli inizi degli anni ’80, invitato dal segretario del concorso letterario di Mogoro, partecipa alla prima gara pubblica con un componimento che viene molto apprezzato da Francesco Masala, poeta, scrittore e grande intellettuale sardo. Da allora ha sempre scritto in sardo conseguendo lusinghieri risultati nei concorsi di poesia di Posada, Ozieri, Pattada e soprattutto Oschiri, dove è stato apprezzato sia per le sue poesie impegnate e serie che per quelle satiriche.

Le sue poesie sono state inserite nelle varie antologie dei paesi citati, nonché in quelle di Siniscola, Cossoine e Pozzomaggiore.

In tempi più recenti ha riunito i suoi scritti in due raccolte “ Camineras de luche ” e “ …contende … e nende … ”. I temi spaziano da soggetti prettamente sardi a canti contro la guerra nella ex Jugoslavia e quelle (ancora attuali) del Vicino Oriente, ad altri strettamente personali ed intimisti.

Inoltre ha composto “ Sa cantica de s’inferru de domo comunale ” . Articolato in un migliaio di versi, è il resoconto (satirico) di un povero direttore didattico in viaggio nei gironi infernali del municipio del suo paese, alla vana ricerca di assessori che gli diano ascolto per risolvere i problemi della sua scuola elementare. Qui fa la seguente scoperta:
Tando l’apo fata s’iscoperta manna,
in cussu locu totu ‘e focu inchesu,
chi s’intellighentzia l’at petzi sa janna,
chi ti conoschet cando ses atesu
e s’aperit in campu a s’arribada,
ca su cheres issa l’at cumpresu.

Le sue opere poetiche e di narrativa sono state inserite nel Sardinian Text Database presso il sito internet dell’Università di Colonia e Berlino. Costituiscono un corpus letterario di notevole spessore che contribuisce agli studi sulla lingua sarda da parte della prestigiosa università tedesca. Sono tutte consultabili liberamente cliccando il seguente link:
www.lingrom.fu-berlin.de/sardu/Sardinian-Text-Database

Mario Sanna ha inoltre curato l’antologia “ Su mezus de sa poesia nugoresa ” dei poeti del proprio paese dal 1800 al 2002, dove ha inserito anche alcuni suoi componimenti, ottenendo un generale apprezzamento per l’opera.

Le sue raccolte di poesie sono in cerca di un editore che le pubblichi su supporto cartaceo. Per contatti, informazioni o semplicemente per scambiare qualche opinione inviare una e-mail direttamente a Mario Sanna .
www.mariosanna.com/index_poesia.htm

EPOPEA REVESSA
Dae s’iscuricore de s’istòria
essint sos mannos
a populare sas terras muntanninas.

Dassant sas costa de su mare
campuras e paules
a pesare bestiàmene
in sos padentes artos de Sardinna.

In coro sos amentos
de sole e de burrasca
sa buca a sapore de pische
moghet in tropa peri baddes e percas
ocrende sos montes in isetu
bisionende
gamas de crapas tazos de porcos
in passibales ìnnidos de èliches e chercos.
In bìrghines de roca
in pinnetos de frasca
e de preda
creschent sos bidditzolos
de pastores e massajos.

Pesant sas predas fitas
onorende su deus primarju
garante de sos patos de amichèntzia
de sa natura chi morit in iberru
e naschit torra in sos beranos de continu.

Paschet sa roba
in lìberas pasturas
chi ant a lacana su chelu
in artu
e in bassu su mare
chi sa zente issoro at surcadu benende
chertorande terras nobas de abitare.

Ant iscritu s’istòria
cun crastos de granitu e preda ruja
in monumentos chi leghimus como.

Falabant galu eris sos carrulantes
cun làbaros fizos e muzeres
a si tatare de àghera marina.

Sichiant a su revessu
sos rastos friscos friscos
de sos mannos anticòrios
chi fint artziados in cue.

In atas de mare
in pinnetos de sida
allughiant focos
in fochiles de chisina antica.
In seranos de luna prena ripitiant sa paristòria
de eroes e demònios
meres de sartos e de cussorjas.

Su fedu las sumiant totus
pro aer ite contare
dae babu in fizu
a sas zenerassiones imbenientes.

Una fit sa limba
una sa costumàntzia
una sa zente
bènnida a si godire
lìberos in campu
su mare issoro.

Cuddos bidditzolos
sunt milli e passa
como
e sunt tzitades.

Falant a grùstios
dae baddes e montes
in cabaddos de vapore.

S’aba chi los infundet totus
non nde fachet una zente
chi siet una
de miza e miza de pessones
ch’intrant a pojare
fughinde sa calura de s’isserru
in fràbicas e ufìssios.

Suprint dae milli locos
sos furisteris
a s’acampare mare mare
e si lu serrant
e nche dassant fora
su mere anticu.

Unu diritu logradu in sos millènnios
nos lu brivant oje
fachende de una zente sos teracos
de una casta bardanera.

Dae sos monumentos de oje in die
essit nigheddu su fumu
abenenende animos e campos.

Zente de cada ratza
collobiada de sonos e de tzarra
chircat azicu ’e pasu
aposentandesi in sas terras nostras.

Milli limbas istranzas
difendent in Sardinna
interessos anzenos.

Una leze furistera
nos impedit sa limba
nos lebat sa cultura
nos catzat dae mare
nos imponet modellos
chi ant a fundamentu su dinare
s’interessu ebia de pacas pessones
e narant chi custa est tzivilidade.

Dormit in s’iscuricore de s’anima
s’antica balentia
chi fachiat de sos sardos unu populu.


Nove poesie