Emigrati Sardi


[ Salta il menu e vai direttamente ai contenuti ]

Sommario dei principali servizi e contenuti disponibili in questa pagina:
Lingua del sito
Ricerca
pagina in cui ti trovi
navigation global
Rubriche
Registrati al sito
Articoli più recenti
Ultime brevi
informazioni legali

Articoli più recenti

Miali Logudoresu | Paristorias

martedì 8 luglio 2008 di exeo

Paristoria ‘e sa notte fadada
Ancora ruet in austu sa notte de sos isteddos tramunende.

Sa notte de Santu Larentu, li naran como. Tando fit sa notte fadada: falaian sos isteddos e falaian sas Janas, sas fadas; e chie ischiat sos verbos giamaiat sa Jana e li pediat su chi cheriat. E a boltas sa fada bi lu cuntzediat.

Tando b’aiat una idda acculzu a unu nuraghe mannu, chi si naraiat Lugheria. E in sa notte fadada unu picciocheddu che pigat a su nuraghe e giamat sa Jana. Issa li cumparit a dainanti e li preguntat: “Inoghe so, ite cheres fizu me’?

“Chelzo sa cuntentesa” narat isse.

E issa li dat sa cuntentesa. Cuddu piseddu proeit sa cuntentesa. Duraiat unu trettu, ma poi eniat sa tristesa. E custa no li piaghiat. Ma no b’aiat manera de proare cuntentesa chena proare puru sa tristesa. Tando a s’atera notte fadada si che torrat a pigare a su nuraghe e giamat torra sa Jana.

E como ite cheres minore’ " li narat issa.

Chelzo s’allegria

E li dat s’allegria. Ma cust’alllegria puru duraiat calchi die, poi eniat sa mutria, su malumore. No b’aiat modu ‘e proare s’allegria chena proare puru sa mutria.

A sa sighida custu piccioccu che torrat a pigare a su nuraghe e giamat sa Jana.

E como ite ti mancat?” narat cudda.

E isse: “Tia cherrer una cuntentesa e un’allegria chi duret, chena tristesa e chena mutria, ma però”.

Tando cheres sa biadesa?” li preguntat sa Jana.
Eia, cussa chelzo. A mi la dasa?

“Pro proare sa biadesa, fizu me’, cheret ch’impares s’amore”
“E it’est s’amore ?” preguntat isse

Como ti naro it’est s’amore. Aisculta ene, ma però. S’amore est su chi naran custos verbos: ‘cherrer mi dia istramare su coro – pro nde dare onzi trama fatta a prenda

Si cumprendes custos verbos as a cumprender it’est s’amore”.

Dae tando custu piccioccu est chilchende ‘e los cumprender, chilchende s’amore.
Ma ancora no l’at agattadu.

 

Sa bellesa et sa biadesa
In una paginedda de un’iscrittore chi piaghiat meda a Miali – si narat Kurt Vonnegut e su liberu si narat “ Beneittu siet dae Deus, su dutto’ ” – bi narat de unu tiu, frade ‘e su babbu.

Si fit laureadu in Harvard e faghiat s’assicuradore. Fit omine sabiu, amante de sas litteras, unu umanista, chi naraiat chi sa cosa peus de sos seres umanos fit su ‘e no dare impoltanscia a sa felitzidade. Isse inveces faghiat de tottu pro annotare onzi minimu mamentu de felitzidade. A esempiu, buffende una tatza ‘e limonada sutta un’alvure ‘e mela, in s’umbra, naraiat a su nebode: “Da’, narami tue, como, si no est bellu custu mamentu, it’est tando sa bellesa?”

S’iscrittore narat chi isse puru s’est abituadu a fagher comente su tiu, e in donzi mamentu de cuntentesa a narrere: “Si no est bellu custu, it’est, tando, sa bellesa?

Et chie nde cheret profitare nde profitet.
E a sos chi no lis andat bene nudda, chi si la leen muru muru.

Un ateru iscritore meda istimadu – chi si narat Satprem – nos at mandadu dae pagu unu libereddu de vinti pagineddas in frantzesu, chi si narat “Sa filosofia de s’amore”.

Comintzat gasi:
Onzi die mi nd’ischido filosofo. E dao un’ojada a sa condiscione de su mundu e a sos seculos.

Oe mi nde so ischidadu cun sa filosofia de s’amore.

Amore de su mare, amore de sa musica, amore de sa bellesa, amore de sa Mama ‘e sos Mundos, amore divinu. E sento piedade manna pro custos pover’omines chi no ischin su chi sunu, ca no ischin it’est s’amore e ite amare. Ca s’ana ilmentigadu chi su mundu est istadu fattu pro s’amore. E si podet viver solu de amore. Ca s’amore est su primu istintu de sa vida”.

Naran chi fena s’odiu, sa malignidade, sa maliscia siet una deformascione de s’amore. Un’ispetzia de amore a su contrariu.

Sa pianta amat su sole e lu chilcat.
Sa pedralana minuda amat sa rocca chi li dat sa vida.

E tottu su chi EST est una cosa solu. Dae sempre, pro sempre – narat Satprem – est unu Gosu de amore. S’inferru est inoghe, cando nos ilmentigamus o ponimus a banda s’amore, e mancari fena no nde antamus. Fena a su puntu de cherrer distruer tottu su chi s’agattat, sa zente, sa natura, su mundu.

E però – in sa materia, in su cantu ‘e sa materia – b’at calchi cosa chi ispinghet pro brotare. Est comente unu battidu ‘e coro, unu toccheddu. E at a sighire sempre, pro cantu cambien chelos e terras, mundos e universos.

Custu “toccheddu” – amus a narrere – est su chi li namus amore. Su chi amat. E su chi amat est su gosu chi amat su gosu, sa biadesa chi amat sa biadesa, sa cuntentesa chi amat sa cuntentesa (cittuci’), su chi narat a s’istare mudu a cittudi’.

Narat puru Satprem: 

Est sa musica chi amat sa nota.
Su mare mannu chi amat s’undighedda minore.
Sa Mama de sos Mundos chi amat tottu sas criaduras suas
e cheret su gosu issoro,
sa biadesa – e puru sa cuntentesa e s’allegria.

Cando at leggidu custa cosa Miali at detzisu de torrare a bidda a lu narrer a sa zente nostra, cantende e contende. Tantu, amus nadu, chie no li piaghet già no bi enit. E tottu est chi sentiamus in su coro de lu narrer, mancari chena resessire a lu narrer comente si toccat.

Fonte: Miali Logudoresu

Immagine: Luigi Mazzarelli,
Senza titolo, 1985
acquerello.

[ Torna all'inizio della pagina ]


[ Torna all'inizio della pagina ]


Home page | Contatti | Mappa del sito | Area riservata

Monitorare l'attività del sito it  Monitorare l'attività del sito Identità&Cultura  Monitorare l'attività del sito Racconti in sardo   ?

Sito realizzato con SPIP 1.9.2d + ALTERNATIVES

Creative Commons License